Robert Pennekamp

Performance kunst, installatie kunst, conceptuele kunst, schilderijen en tekeningen

Robert Pennekamp is een Nederlandse kunstenaar die werkt met performancekunst, installatiekunst, conceptuele kunst, schilderijen en tekeningen. Zijn werk onderzoekt waarheden, systemen en overtuigingen — ook om ze te bevestigen en om te laten zien hoe wankel ze zijn. Op elk potje past een dekseltje. Of bij elke waarheid is wel een wetenschappelijk bewijs te vinden. Het resultaat is werk dat soms ongemakkelijk is, soms onduidelijk is en voor meerdere interpretaties toegankelijk is.

Tussen handelen, tonen en verdwijnen

De performancekunst van Pennekamp beweegt zich tussen het groteske en het minimale. Handelingen zijn opvallend, gepaard gaand met groot enthousiasme en energie. Soms schreeuwerig om aandacht en geladen met oordeel, met kiezen en keuzes. Dualiteit en polarisatie, of is er ook een andere optie ?

Handelingen zijn functioneel, nuttig of krachtig, maar daaronder zit wat anders. Wat overblijft is niet het resultaat, maar de vraag is waarom er überhaupt iets werd verwacht. Door wie? Voor wie? Van wat? Die vraag blijft bewust onbeantwoord of gaat het helemaal niet om het antwoord?

Betekenis verschijnt, verschuift en verdwijnt weer. Soms voelt het alsof er “iets achter zit”. Waarheden, systemen, overtuigingen, regels en programma’s zitten overal in het menselijke leven. Net als verlangens en verslavingen, waar dankbaar misbruik van wordt gemaakt.

Installaties en interactieve systemen

De installaties en conceptuele werken bestaan uit tijdelijke constellaties van gevonden materialen: grof afval, objecten van straat, feestartikelen, huishoudelijke verpakkingen en zelf gemaakte spullen. Om armoede, het leven met tekort en en het systeem aan de kaak te stellen?

De werken functioneren als logische structuren die afzonderlijk kloppen, maar samen oook een sluitend geheel vormen. Of niet, want alles wat verwacht wordt, wordt ook weer bevraagd. Alles lijkt met alles verbonden, en juist daardoor blijft er niets definitief vaststaan. Of wellicht is het allemaal tegelijkertijd waar. Schijnbare tegenstellingen, meerdere lagen en een eigenzinnige interne logica vormen een wereld die wellicht herkenbaar is.

Open interpretatie, geen verklaring

Pennekamp maakt geen werk om te overtuigen of te verklaren. Het vertrekpunt is intentie, intuïtie en een innerlijk weten — niet als dè waarheid, maar als werkmateriaal. Betekenis ontstaat in de ontmoeting met de toeschouwer en kan net zo gemakkelijk vastlopen of verdwijnen. En het omgekeerde is ook waar.

Het werk toont hoe betekenis werkt: hoe zij zich aandient, hoe zij overtuigt, en hoe zij weer faalt. Precies op het moment dat je denkt het te begrijpen, klopt het niet meer. Of juist wel. Dat is niet vast te stellen.

Wat resteert is een ervaring: tijdelijk, persoonlijk, tegenstrijdig en niet overdraagbaar. Maar vaak later komt er meer naar boven. Dan komen de vragen of de antwoorden.

Geen geschreven waarheid. En ook wel.
Geen sluitende uitleg. Of soms juist wel.