De performancekunst van Robert Pennekamp draait in eerste instantie om de belevenis van de performance in het moment.
Hoe het loopt, loopt het. Het performance plan.
Van te voren wordt de performance overdacht en vastgelegd in een schema of tekening, of in de vorm een soort zoekboom methode tekening. Daarin komen opties, mogelijkheden, rote en planning aan de oprde. Ik noem het een performance plan. Denk aan het, wat speelt er, waarom is dit nu op dit moment belangrijk. Wat is het, wat me waarom nu bezig houdt. Maar ook de mogelijkheden van het licht, het camera standpunt, andere thema’s, schema’s , brainstormen, routing, attributen, mogelijke obstakels, mogelijke scenario’s, de rol van het publiek, of de bezoeker, aanwezigheid, middelpunt of juist onopvallend aanwezig. De plek is natuurlijk vaak ook bepalend. Zo ook de Site Specific Art Action. Maar ook kan het, mag het, hoort het, moet het? …. en nog veel meer.
Interactieve rol
Meestal zijn de performances interactief. De bezoekers of aanwezigen kunnen en mogen van alles doen en wel of niet meedoen. Soms zijn ze juist onderdeel van performance, zonder dat ze het weten. Er kan van alles gebeuren, goed gaan, mee vallen, tegen vallen, maar het kan ook geheel verkeerd gaan. Voor een groot deel is het dus open. Er kan nog van alles gebeuren. Het gaat om de focus en de intentie. Magisch, een belevenis.
Eigen keuze om mee te doen, of niet
Je moet de performance meemaken, iets waar je bij aanwezig moet zijn geweest. Het gaat vaak om een éénmalige gebeurtenis. Dat is voor mij een kunst performance. Dat is wat anders dan een theaterstukje of show. Dan doe je het voor een zo goed mogelijk resultaat en dat het publiek het naar zijn zin heeft. Als je het doet vanuit jezelf, omdat je het aangaat, is het éénmalige belevenis. Iets dat je niet kan voorspellen, kan gaan gebeuren, het gaat om de aanwezigheid in het moment, maar ook om de improvisatie. Ook als er iets tussen komt of anders is dan gedacht, komt het aan op reageren in het moment en er het beste van maken. Dat kan alleen door volledige aanwezigheid en er voor de volle honderd procent het best er uit te willen halen. Maar naar het publiek geldt vaak ook ook dat ze niets hoeven en niets moeten. Ieder heeft zelf een keuze om wel of niet iets te doen, mee te doen of door te lopen….
De interactie, in het moment…
De interactie met de bezoeker of hoe degene die er in betrokken worden reageren, is hun eigen keuze. De aanwezigheid in het moment, het éénmalige van de performance is compleet anders dan een schilderij of een beeld of installatie maken. Daar kan je heel lang over nadenken en doen om het “juiste” resultaat te laten zien. De spanning en de totale samenkomst van alles in één moment is de uitdaging, waarom ik een performance doe. Soms prikkelend, tenen krommend, absurdistisch, schurend, of vervreemdend.
zie ook de playlist met performances en songs youtube, klik hieronder:
