Steeds duidelijker zie ik in hoeverre ik geprogrammeerd ben door buitenaf. Alles wat je aangeleerd wordt begint al van jongs af aan. Vaak kies je er niet zelf voor, maar daar kom je pas later achter. Scholing, leren, onderwijs, normen en waarden, de culturele omgangsvormen. Alles is aangeleerd. Maar komt het uit jezelf? Zou jij, als je het door had het anders doen of kunnen doen? Als je het overnieuw zou kunnen bedenken en kiezen? Kan je het nog ongedaan maken, wat allemaal in jou gepropt en gegoten zit. Was dat je “eigen” keuze? Ik denk dat je terug kan gaan, naar wat van jou “echt” is. Ik denk van wel. Terug naar je eigen creatieve bron. De programmering loslaten van buiten af, dat is vrijheid. Dat is ultieme vrijheid.
Loslaten wat niet van jou is.
Waar het steeds op neer komt is datgene los te laten wat niet van jou is. Door scholing, politiek, werk, geld, wetenschap, religie, de maatschappij, het systeem, reclame, media, sociale media, mainstream media, culturele en maatschappelijke trends en eigenlijk zowat alles, wordt je gestuurd, of erger. Angst aanpraten, zorgen dat je er niet bij hoort. Verdeel en heers, een soort van bang makerij of erger. Leven en dood, ziek worden, alles kan wel eens gebeuren. Ik spring misschien een beetje van de hak opde tak, maar ook dat mag niet en is niet normaal. Daar hebben we ook iets voor. Uitsluiting, cancel cultuur, inperken van vrijheid.
Stop zeggen, is ook een optie.
Als je er over nadenkt word je beïnvloed op allerlei manieren. Regels, wetten, geld, kosten, boetes, updates, controle, scenario’s, voorspellingen, protocollen. Alles in verband met nationale veiligheid, beter milieu, ter voorkoming van oorlog, of verzin maar…. Voorkomen zogenaamd omdat anderen er last van hebben, of dat je misschien die 0,0001 zoveelste procent kans hebt dat het mis loopt. Daardoor loopt alles in de soep en werkt niks meer op den duur.
Er zit ook een uit knop op
Zet de tv , tele -visie aan… (een voor gespiegeld beeld dat jij moet geloven) en je word er mee overvallen. Massa media, nieuws, Mainstream Media. Zet de TV aan of scroll op sociale media. Het zijn zo zoveel oplegde waarheden en programmeringen die allemaal niet van jou zijn. Ze komen niet uit jouw zelf , van binnen uit. Maar komen uit de buitenwereld. Ze worden je opgelegd. Het zijn er zoveel dat je er niet meer bij stil staat dat dit allemaal al zo is. Dan zijn er ook nog angsten, trauma’s en verslavingen, dingen die ons leven kunnen bepalen. Maar dan hebben we het nog niet over Chat GPT en AI, of de New World Order, ook weer allemaal extra lagen die daar aan toe gevoegd kunnen worden.
Zoektocht terug naar wat van jou is.
De zoektocht is, om terug te gaan naar wie jij bent, wat jij diep van binnen bent. Zo kom je in contact met je eigen creatieve bron, jouw creatieve kracht, jouw waarheid, wat jij maakt en creëert. Dat is wat er in jouw diepste van je hart of vonk, of bron, of flits van het bestaan zit.
Terug naar wat wel van mij is….
Waar het zit? Ik weet het niet. Wat het is en hoe je ermee in contact komt? Dat is ook niet makkelijk, maar te doen. Het zijn allemaal inserties en opgelegde waarheden. En dat is met deze installatie maar weer eens duidelijk geworden. Niks was echt van mij. Ik heb alles aangeleerd of voorgeschoteld gekregen. Ik dacht dat het ok was, stond er ook niet bij stil, dat het zo was. Want het is overal, het zit overal. Opgegeten, al die zogenaamde waarheden, tot het bordje leeg was.
Extra reflectie en overwegingen….
Maar ja, je kan ook denken, je hebt die bepaalde jas, ook niet zelf gemaakt. En hij zat al vol patrchwork van een ander en je hebt er zelf nog wat bijgevonden en er aan vast genaaid. Die jas heb je niet zelf ontworpen en in elkaar gezet. Of die jas heeft geen nut, want ik zou er mouwen aan maken, of waarom een jas? Waarom … Het blijft een vorm van reflectie of reageren. Waarom zwart, waarom verf? Wat voor verf? Moet het zo er op blijven zitten? Zo, is het ook zomaar komen? Na de oerknal, of het moment tussen leven en dood. Het moment waar alles en niks samenkomt? Of bij het klaarkomen, het stadium tussen… alles en niks? In ieder geval weer iets, om mee bezig te zijn.
